Tirzepatide (Mounjaro, Zepbound) is een goedgekeurde wekelijkse injectie die twee receptoren voor darmhormonen activeert, GIP en GLP-1. Retatrutide is een experimenteel middel van Eli Lilly dat die twee plus de glucagonreceptor activeert, en het is nergens goedgekeurd. De studies ermee melden een groter gemiddeld gewichtsverlies dan die met tirzepatide, maar er zijn nog geen resultaten van een rechtstreekse vergelijking gerapporteerd, en cijfers uit afzonderlijke studies kunnen niet direct met elkaar worden vergeleken.1,2,3,9,12,17,13

In één oogopslag

KenmerkRetatrutideTirzepatide
Geactiveerde receptorenGIP, GLP-1 en glucagonGIP en GLP-1
StatusIn klinisch onderzoek, nergens goedgekeurdGoedgekeurd in de VS en de EU
MerknamenGeenMounjaro, Zepbound (VS); Mounjaro (EU)
Belangrijkste obesitasstudieTRIUMPH-1: fase 3, 2.339 volwassenen, 80 wekenSURMOUNT-1: fase 3, 2.539 volwassenen, 72 weken
Gewichtsverandering bij de hoogste dosis, ongeacht of mensen met de behandeling stopten-25,0% (placebo -3,9%)-20,9% (placebo -3,1%)
Waar deze cijfers vandaan komenPersbericht van Lilly; publicatie in een vaktijdschrift geplandGepubliceerd in de New England Journal of Medicine, 2022
Studie naar hartuitkomstenLoopt, naar schatting afgerond in 2029SURPASS-CVOT (diabetes type 2): non-inferieur aan dulaglutide
1,2,3,12,14,17,18

De gewichtscijfers in deze tabel komen uit verschillende studies, uitgevoerd op verschillende momenten bij verschillende mensen. Ze zijn niet direct vergelijkbaar en tonen niet aan dat het ene middel beter is dan het andere.12,17

Hoe ze werken

Tirzepatide activeert de receptoren voor GLP-1 (glucagonachtig peptide-1) en GIP (glucoseafhankelijk insulinotroop polypeptide), twee hormonen die in de darm worden aangemaakt. Het verhoogt de afgifte van insuline en verlaagt glucagon alleen wanneer de bloedsuiker hoog is, en beide receptoren komen voor in hersengebieden die de eetlust regelen.1,2,3

Retatrutide is ook één molecuul dat als wekelijkse injectie wordt gegeven, maar het voegt een derde aangrijpingspunt toe, de glucagonreceptor. In vroege studies van Lilly bij muizen met obesitas verhoogde activering van de glucagonreceptor het energieverbruik (verbrande calorieën), bovenop de lagere voedselinname door de werking via GIP en GLP-1. Die bevinding komt van muizen.10,11,18

Regulatoire status

  • Tirzepatide is in de VS goedgekeurd als Mounjaro (diabetes type 2, en verlaging van het risico op hart- en vaatvoorvallen bij volwassenen met diabetes type 2 en een hoog risico) en Zepbound (gewichtsbeheersing, en obstructieve slaapapneu bij obesitas), en in de EU als Mounjaro (diabetes type 2 en gewichtsbeheersing).
  • Retatrutide is door geen enkele toezichthouder goedgekeurd. Lilly noemt het een experimenteel molecuul dat niet legaal mag worden verkocht of op de markt gebracht voor gebruik bij mensen, en is van plan in het eerste kwartaal van 2027 Amerikaanse goedkeuring aan te vragen, nadat het zijn gegevenspakket over de productie (chemie, fabricage en controles) heeft afgerond.
  • Buiten studies vermeldt Lilly een programma voor uitgebreide toegang vóór goedkeuring (expanded access), waarbij een behandelend arts retatrutide kan aanvragen voor een individuele volwassene met ernstige obesitas en ernstige complicaties die niet heeft gereageerd op de beste goedgekeurde behandeling en niet aan een studie kan deelnemen.
  • Volgens de FDA mag retatrutide op grond van de federale wetgeving niet worden gebruikt voor apotheekbereiding en is het voor geen enkele aandoening veilig en werkzaam bevonden. De Britse MHRA zegt dat het in het Verenigd Koninkrijk niet is toegelaten, zodat iedereen die het daar verkoopt, dat illegaal doet.1,2,3,18,15,4,5

De beste beschikbare resultaten voor elk middel

Tirzepatide, SURMOUNT-1 (New England Journal of Medicine, 2022): 2.539 volwassenen met obesitas, of met overgewicht en een gewichtsgerelateerde complicatie, en zonder diabetes kregen gedurende 72 weken een van drie doses of placebo. De gemiddelde gewichtsverandering was -15,0%, -19,5% en -20,9% over de doses tegenover -3,1% met placebo, ongeacht of mensen met de behandeling stopten (de behandelregime-estimand).12

Retatrutide, fase 2 (New England Journal of Medicine, 2023): bij 338 volwassenen met obesitas of overgewicht gaf de hoogste geteste dosis een gemiddelde gewichtsverandering van -24,2% na 48 weken tegenover -2,1% met placebo.9

Retatrutide, TRIUMPH-1 (fase 3, door Lilly gerapporteerd in mei 2026): 2.339 volwassenen met obesitas of overgewicht en zonder diabetes werden 80 weken behandeld. De hoofdcijfers van Lilly, -19,0%, -25,9% en -28,3% over drie doses tegenover -2,2% met placebo, gebruiken een werkzaamheidsestimand, die het effect schat als iedereen met de behandeling was doorgegaan. Als iedereen wordt meegeteld ongeacht therapietrouw (de behandelregime-estimand), waren de cijfers -17,6%, -23,7% en -25,0% tegenover -3,9%.17

TRIUMPH-1 is een van vier TRIUMPH-studies in fase 3, die samen meer dan 5.800 mensen omvatten en ook effecten op slaapapneu en knieartrose testen. De TRIUMPH-cijfers in dit artikel komen uit persberichten van Lilly; Lilly zegt dat gedetailleerde resultaten in collegiaal getoetste tijdschriften zullen worden gepubliceerd.11,17,18

Waarom vergelijkingen tussen studies onbetrouwbaar zijn

  • Verschillende analyses: de 28,3% van Lilly gebruikt de werkzaamheidsestimand, terwijl de 20,9% van SURMOUNT-1 mensen meetelt ongeacht of ze met de behandeling stopten. Wie de een tegenover de ander zet, haalt methoden door elkaar.
  • Verschillende duur: 80 weken in TRIUMPH-1 tegenover 72 weken in SURMOUNT-1.
  • Verschillende mensen: deelnemers aan TRIUMPH-1 begonnen met een gemiddelde BMI van 40,0 (in de werkzaamheidsanalyse), deelnemers aan SURMOUNT-1 met 38,0.
  • Resultaten verschuiven met de populatie, zelfs bij hetzelfde middel: het gewichtsverlies met de hoogste dosis retatrutide was 20,8% bij mensen met diabetes type 2 (TRIUMPH-2) en 22,6% bij mensen met ernstige obesitas en hartziekte (TRIUMPH-3), tegenover 28,3% in TRIUMPH-1, allemaal volgens dezelfde werkzaamheidsestimand.12,17,18

Alleen een gerandomiseerde rechtstreeks vergelijkende studie kan de vraag beantwoorden. Er loopt er een: TRIUMPH-5, een dubbelblinde fase 3-studie bij ongeveer 800 volwassenen met obesitas, vergelijkt retatrutide met tirzepatide op gewichtsverandering na 80 weken, met een geschatte primaire afronding in november 2026. Er zijn geen resultaten gerapporteerd.13

Veiligheidssignalen

Beide middelen veroorzaken vooral bijwerkingen aan het spijsverteringsstelsel. In TRIUMPH-1 had bij de hoogste dosis retatrutide 42,4% last van misselijkheid tegenover 14,8% op placebo en 25,3% van braken tegenover 4,8%, en stopte 11,3% wegens bijwerkingen tegenover 4,9%. In SURMOUNT-1 stopte 4,3% tot 7,1% op tirzepatide wegens bijwerkingen tegenover 2,6% op placebo.17,12

Studies met retatrutide melden ook andere signalen. Een veranderd huidgevoel (dysesthesie) kwam voor bij 12,5% op de hoogste dosis tegenover 0,9% op placebo in TRIUMPH-1, en bij 20,9% tegenover 0,7% in TRIUMPH-4; urineweginfecties kwamen voor bij 8,4% tegenover 5,3% in TRIUMPH-1. Lilly zegt dat deze voorvallen over het algemeen licht tot matig waren en dat de meeste verdwenen. In TRIUMPH-4 stopte 18,2% op de hoogste dosis wegens bijwerkingen tegenover 4,0% op placebo, wat volgens Lilly ook stoppen wegens als overmatig ervaren gewichtsverlies omvatte. De fase 2-studie vond dosisafhankelijke stijgingen van de hartslag die bij 24 weken een piek bereikten en daarna afnamen.17,19,9

De hartuitkomsten van retatrutide zijn onbekend. In TRIUMPH-3 (1.949 volwassenen met ernstige obesitas en hart- en vaatziekte) waren er minder ernstige hart- en vaatvoorvallen dan verwacht: 27 hartaanvallen, beroertes of cardiovasculaire sterfgevallen op retatrutide tegenover 23 op placebo (hazardratio 1,12, 95%-betrouwbaarheidsinterval 0,64 tot 1,96), een marge die te breed is om voordeel of schade aan te tonen. Een studie naar hart- en nieruitkomsten bij ongeveer 10.000 mensen loopt, met resultaten naar schatting in 2029. Tirzepatide heeft een studie naar hartuitkomsten bij diabetes type 2 afgerond (SURPASS-CVOT), waarin het non-inferieur was aan dulaglutide, een ander GLP-1-middel, al werd superioriteit niet aangetoond.18,14,2

De bijsluiter van tirzepatide bevat een waarschuwing in kader omdat het C-celtumoren van de schildklier veroorzaakte bij ratten (relevantie voor mensen onbekend), en waarschuwt onder meer voor pancreatitis, galblaasaandoeningen, nierletsel door vochtverlies en lage bloedsuiker. Retatrutide heeft geen goedgekeurde bijsluiter.1

De risico's van online verkochte retatrutide 'voor onderzoek'

Omdat retatrutide niet legaal mag worden verkocht voor gebruik bij mensen, zijn producten die online onder die naam worden verkocht, zoals de Britse toezichthouder het zegt, niet getest op veiligheid, kwaliteit of werkzaamheid. De FDA zegt dat ze bedrijven heeft gewaarschuwd die illegaal niet-goedgekeurde geneesmiddelen met retatrutide en andere GLP-1-middelen verkochten, ten onrechte geëtiketteerd als 'for research purposes' of 'not for human consumption', en rechtstreeks aan consumenten verkocht voor gebruik bij mensen, met doseringsinstructies. Ze roept consumenten op ze niet te kopen, omdat ze van onbekende kwaliteit zijn en schadelijk kunnen zijn.18,5,4

In het Verenigd Koninkrijk nam de MHRA in oktober 2025 meer dan 2.000 retatrutide- en tirzepatidepennen zonder vergunning in beslag in wat zij de eerste illegale productielocatie voor afslankmiddelen noemde die in het land is gevonden, en in mei 2026 meldde zij haar grootste inbeslagname ooit van afslankmiddelen zonder vergunning, waaronder retatrutide. Ze waarschuwt dat er geen garantie is dat zulke producten überhaupt retatrutide bevatten.6,7,5

Health Canada noemt retatrutide bij de niet-toegelaten injecteerbare peptiden die het in beslag heeft genomen. Het waarschuwt dat zulke producten te veel, te weinig of helemaal geen werkzame stof kunnen bevatten, of verontreinigingen zoals zware metalen, deeltjes of micro-organismen, en dat etiketten met 'For Research Use Only' ze niet legaal maken.8

Onafhankelijke tests stroken met deze waarschuwingen. Een analyse uit 2026 van drie producten die in Australië als retatrutide werden verkocht, vond dat ze allemaal retatrutide bevatten, maar de gemeten hoeveelheid varieerde van ongeveer de helft tot bijna het dubbele van de op het etiket vermelde inhoud. Steriliteit en verontreiniging met endotoxine (bacterieel gif) werden niet getest, en drie monsters zijn mogelijk niet representatief voor de bredere markt.16