Woordenlijst

Begrijpelijke definities van de woorden die worden gebruikt in peptideonderzoek, regelgeving en geneeskunde. Bij elk item staan de bronnen.

Aminozuur

Een aminozuur is de basisbouwsteen van eiwitten: 20 verschillende aminozuren worden aan elkaar gekoppeld tot lange ketens die de eiwitten in het lichaam vormen.

De volgorde van de aminozuren in een keten, de sequentie genoemd, bepaalt de 3-dimensionale vorm van een eiwit en zijn specifieke taak. Het lichaam kan sommige aminozuren zelf maken, maar andere, de essentiële aminozuren, moeten uit de voeding komen. Peptidegeneesmiddelen kunnen nauwe varianten van natuurlijke sequenties zijn: semaglutide, dat een peptideruggengraat heeft, heeft 94% sequentiehomologie (overeenkomst) met het menselijke hormoon GLP-1.

Amyline

Amyline is een hormoon dat bij het eten samen met insuline wordt afgegeven door bètacellen in de alvleesklier; het vertraagt de maaglediging en helpt de eetlust te remmen.

Het onderdrukt na de maaltijd ook glucagon, wat de afgifte van glucose door de lever vermindert. Mensen met diabetes type 1 of type 2 geven als reactie op voedsel zowel minder insuline als minder amyline af. Pramlintide (Symlin), een synthetische analoog (aangepaste kopie) van menselijk amyline waarin drie aminozuren door proline zijn vervangen, werd in 2005 in de VS goedgekeurd voor mensen met diabetes die maaltijdinsuline gebruiken. Cagrilintide, een langwerkende amylineanaloog, wordt onderzocht voor gewichtsbeheersing.

Apotheekbereiding

Bij apotheekbereiding combineert, mengt of wijzigt een bevoegde apotheker of arts de ingrediënten van een geneesmiddel om een middel te maken dat is afgestemd op de behoeften van één patiënt.

Het kan helpen bij patiënten die een goedgekeurd product niet kunnen gebruiken, zoals iemand die allergisch is voor een kleurstof of een kind dat geen tablet kan slikken. Bereide geneesmiddelen zijn niet door de FDA goedgekeurd, dus de FDA controleert hun veiligheid, werkzaamheid of kwaliteit niet voordat ze worden verkocht. De FDA heeft meldingen ontvangen van ongewenste voorvallen in verband met bereide semaglutide en tirzepatide, en zegt dat retatrutide en cagrilintide op grond van de Amerikaanse federale wet niet mogen worden gebruikt voor apotheekbereiding.

Betrouwbaarheidsinterval

Een betrouwbaarheidsinterval is het bereik van waarden rond de uitkomst van een studie waarbinnen het werkelijke effect waarschijnlijk ligt, en laat zien hoe nauwkeurig de uitkomst is.

Een smal interval betekent dat het effect nauwkeurig bekend is, terwijl een heel breed interval betekent dat er weinig over bekend is. In SELECT was de hazardratio voor hartaanval, beroerte of cardiovasculaire sterfte met semaglutide ten opzichte van placebo 0,80, met een 95%-betrouwbaarheidsinterval van 0,72 tot 0,90. In SURPASS-CVOT was de hazardratio voor tirzepatide ten opzichte van dulaglutide 0,92, maar het interval liep van 0,83 tot 1,01, dus werd aangetoond dat tirzepatide niet slechter was dan dulaglutide, maar niet dat het beter was.

Biologische beschikbaarheid

Biologische beschikbaarheid is de mate waarin de werkzame stof van een geneesmiddel beschikbaar komt op de plaats waar die werkt, of in een lichaamsvloeistof waarvan wordt aangenomen dat die dit weerspiegelt.

Peptiden die via de mond worden ingenomen, hebben meestal een lage biologische beschikbaarheid, omdat ze door enzymen worden afgebroken en slecht door het darmslijmvlies heen gaan. Semaglutide laat het verschil zien: de absolute biologische beschikbaarheid is 89% bij injectie onder de huid, maar slechts ongeveer 1% tot 2% uit een tablet. De tabletten bevatten een toegevoegd ingrediënt, SNAC, dat helpt bij de opname van semaglutide, vooral in de maag.

Biosimilar

Een biosimilar is een biologisch geneesmiddel dat sterk lijkt op een al goedgekeurd biologisch geneesmiddel (het referentiegeneesmiddel), zonder klinisch betekenisvolle verschillen.

Biologische geneesmiddelen komen uit levende bronnen zoals cellen, dus ze kunnen niet exact worden nagemaakt, en een biosimilar wordt niet als generiek geneesmiddel beschouwd. Insuline wordt in de VS gereguleerd als biologisch geneesmiddel, waardoor bedrijven biosimilarversies van merkinsulines kunnen maken. Kopieën van sommige GLP-1-middelen zijn in plaats daarvan als generieke middelen goedgekeurd: in december 2024 keurde de FDA het eerste generieke middel goed met Victoza (liraglutide) als referentie.

Dubbelblind

Een dubbelblinde studie is een studie waarin noch de deelnemers, noch de onderzoekers die hen behandelen en beoordelen weten wie welke behandeling krijgt.

Blindering beperkt de bewuste en onbewuste vertekening die kennis van de behandeling kan veroorzaken, bijvoorbeeld in de zorg voor deelnemers, hun houding tegenover de behandeling en de beoordeling van de resultaten. Het vereist behandelingen die niet van elkaar te onderscheiden zijn, bijvoorbeeld qua uiterlijk of smaak. Internationale richtlijnen voor klinische studies noemen het de optimale aanpak, waarbij enkelblinde of open-labelopzetten worden gebruikt als het niet haalbaar is. SELECT, waarin semaglutide werd vergeleken met placebo bij 17.604 mensen met hart- en vaatziekte en overgewicht of obesitas, was dubbelblind.

Estimand

Een estimand is een precieze beschrijving van het behandeleffect dat een studie wil meten, inclusief hoe wordt omgegaan met gebeurtenissen zoals stoppen met de behandeling.

Gebeurtenissen na de start van de behandeling, zoals stoppen met het middel, een andere behandeling toevoegen of daarop overstappen, of overlijden, kunnen veranderen wat een resultaat betekent, dus de estimand legt vast hoe met elk daarvan wordt omgegaan. Volgens de richtlijn ICH E9(R1), aangenomen in 2019, moet de statistische analyse aansluiten op de estimand. In de STEP 1-studie met semaglutide beoordeelde de primaire estimand het effect ongeacht of mensen met de behandeling stopten of een extra behandeling (rescuebehandeling) kregen. De fase 3-studie TRIUMPH-1 met retatrutide rapporteerde resultaten voor kniepijn volgens twee verschillende estimands, en de cijfers verschilden.

Farmacokinetiek

Farmacokinetiek beschrijft hoe een geneesmiddel zich in de loop van de tijd door het lichaam beweegt: hoe het wordt opgenomen, verdeeld, afgebroken (gemetaboliseerd) en uitgescheiden.

Deze stappen worden vaak samengevat als ADME, kort voor absorptie, distributie, metabolisme en eliminatie. Bijsluiters van geneesmiddelen vermelden ze: bij semaglutide-injectie bereiken de bloedspiegels 1 tot 3 dagen na een dosis hun piek, is meer dan 99% van het middel gebonden aan albumine, een eiwit in het bloed, en wordt het vooral geklaard door afbraak van de peptideruggengraat. De eliminatiehalfwaardetijd is ongeveer 1 week.

Fasen van klinisch onderzoek

De fasen van klinisch onderzoek zijn de gebruikelijke stappen waarin een nieuw geneesmiddel bij mensen wordt getest, van kleine vroege studies naar veiligheid (fase 1) tot grote studies die testen of het werkt (fase 3).

Fase 1 test meestal de veiligheid bij een kleine groep gezonde vrijwilligers of patiënten, fase 2 omvat tot enkele honderden mensen met de aandoening, en fase 3 omvat meestal 300 tot 3.000. Omdat fase 3-studies groter zijn en langer duren, brengen ze eerder zeldzame of langetermijnbijwerkingen aan het licht, en fase 4-studies zetten het onderzoek na de goedkeuring voort. Retatrutide werd bijvoorbeeld getest in een fase 2-studie bij 338 volwassenen en daarna in fase 3-studies zoals TRIUMPH-1, waarin 2.339 mensen werden gerandomiseerd.

Gerandomiseerde gecontroleerde studie

Een gerandomiseerde gecontroleerde studie is een studie waarin het toeval bepaalt welke deelnemers de geteste behandeling krijgen en welke een vergelijking, zoals een placebo of een ander geneesmiddel.

Randomisatie zorgt er doorgaans voor dat de groepen op elkaar lijken wat betreft factoren die de uitkomst beïnvloeden, bekende en onbekende, en samen met blindering helpt het vertekening te voorkomen in wie welke behandeling krijgt. Studies zonder randomisatie zijn vatbaarder voor vertekening, dus de GRADE-aanpak die Cochrane gebruikt, laat bewijs uit gerandomiseerde studies beginnen op hoge zekerheid en bewijs uit niet-gerandomiseerde studies op lage zekerheid. In de STEP 1-studie werden 1.961 volwassenen met overgewicht of obesitas maar zonder diabetes gedurende 68 weken willekeurig toegewezen aan semaglutide of placebo, telkens naast een leefstijlprogramma.

GIP (glucoseafhankelijk insulinotroop polypeptide)

GIP (glucoseafhankelijk insulinotroop polypeptide) is een hormoon dat in de darm wordt aangemaakt en de afgifte van insuline sterk stimuleert.

Het is een van de incretines, darmpeptiden die na het eten de afgifte van insuline door de alvleesklier op gang brengen. De oudere naam is gastrisch inhiberend polypeptide, maar het remt maagzuur slechts relatief zwak. Het diabetesmiddel tirzepatide (Mounjaro) is gebaseerd op de GIP-sequentie en activeert zowel de GIP- als de GLP-1-receptor.

GLP-1 (glucagonachtig peptide-1)

GLP-1 (glucagonachtig peptide-1) is een hormoon dat na de maaltijd door L-cellen in de darm wordt afgegeven; het verhoogt de afgifte van insuline, remt glucagon en vertraagt de maaglediging.

Het effect op insuline hangt af van de bloedsuiker, en het vermindert ook de voedselinname en lijkt te werken als een natuurlijke regulator van de eetlust. Het lichaamseigen GLP-1 wordt extreem snel afgebroken door een enzym dat dipeptidylpeptidase IV (DPP-4) heet, zelfs nog voordat het de darm heeft verlaten. Semaglutide, een GLP-1-receptoragonist die wordt gebruikt bij diabetes type 2, is een aangepaste kopie van GLP-1 die bestand is tegen DPP-4 en een halfwaardetijd van ongeveer een week heeft.

Glucagon

Glucagon is een hormoon dat wordt aangemaakt door alfacellen in de alvleesklier en de bloedsuiker verhoogt door de lever zijn glycogeen (opgeslagen suiker) te laten afbreken en glucose te laten afgeven.

Het is een keten van 29 aminozuren die wordt gemaakt uit proglucagon, dezelfde voorloper als die van de glucagonachtige peptiden die in de darm worden aangemaakt. Synthetisch glucagon dat identiek is aan het menselijke hormoon, is een goedgekeurd geneesmiddel tegen ernstig lage bloedsuiker (hypoglykemie) bij mensen met diabetes. Sommige experimentele middelen tegen obesitas werken ook op de receptor ervan: retatrutide is een agonist van de GIP-, GLP-1- en glucagonreceptoren.

Halfwaardetijd

De halfwaardetijd is de tijd die een stof, zoals een geneesmiddel, nodig heeft om de helft van zijn activiteit te verliezen.

Een lange halfwaardetijd betekent dat een middel lang in het lichaam blijft: semaglutide heeft een eliminatiehalfwaardetijd van ongeveer 1 week en blijft na de laatste dosis ongeveer 5 weken in de bloedsomloop. Dat komt vooral doordat semaglutide bindt aan albumine, een eiwit in het bloed, wat de verwijdering via de nieren vertraagt en het tegen afbraak beschermt. Het lichaamseigen GLP-1 wordt daarentegen extreem snel afgebroken door het enzym dipeptidylpeptidase IV.

Handelsvergunning

Een handelsvergunning is de officiële vergunning die een geneesmiddel nodig heeft voordat het in de handel mag worden gebracht, verkocht of geleverd; dit is de term die in de EU en het Verenigd Koninkrijk wordt gebruikt.

In de EU gaan de meeste innovatieve nieuwe geneesmiddelen via één aanvraag bij het European Medicines Agency, dat een aanbeveling doet, waarna de Europese Commissie een juridisch bindend besluit neemt dat geldt in de hele EU en in IJsland, Liechtenstein en Noorwegen. Andere geneesmiddelen worden per land toegelaten via nationale procedures. De Britse wet bepaalt dat een geneesmiddel alleen mag worden verkocht of geleverd onder een handelsvergunning of een van enkele andere vermelde registraties of vergunningen. Wegovy (semaglutide) kreeg op 6 januari 2022 een EU-brede handelsvergunning nadat het agentschap had geoordeeld dat de voordelen ervan opwegen tegen de risico's.

Hazardratio

Een hazardratio vergelijkt hoe waarschijnlijk het is dat een gebeurtenis op een willekeurig moment optreedt bij mensen op de ene behandeling ten opzichte van een andere, waarbij 1 betekent dat er geen verschil is.

Een waarde onder 1 betekent dat de gebeurtenis in de behandelgroep minder waarschijnlijk was, en een waarde boven 1 dat ze waarschijnlijker was. Het is de voorkeursmanier om resultaten samen te vatten wanneer een studie de tijd meet tot een gebeurtenis plaatsvindt, zoals overlijden. In de SELECT-studie trad een niet-fatale hartaanval, een niet-fatale beroerte of overlijden door een cardiovasculaire oorzaak op bij 6,5% van de mensen op semaglutide en 8,0% op placebo, een hazardratio van 0,80. Het is een relatieve maat, dus het absolute verschil waar die voor staat, hangt af van hoe vaak de gebeurtenis sowieso voorkomt.

Internationale algemene benaming (INN)

Een internationale algemene benaming (INN) is de generieke naam van de werkzame stof van een geneesmiddel, via de WHO gekozen om uniek, wereldwijd erkend en publiek bezit te zijn.

INN's delen woorduitgangen, stammen genoemd, die de groep geneesmiddelen aangeven: -tide staat voor peptiden, en -glutide voor GLP-1-analogen zoals liraglutide en semaglutide. De stam -dutide staat voor duale agonisten van de GLP-1- en glucagonreceptoren, zoals mazdutide en survodutide. Om verwarring te voorkomen die patiënten in gevaar kan brengen, horen merknamen (handelsmerken) niet van INN's te zijn afgeleid en hun gemeenschappelijke stammen niet te bevatten.

Meta-analyse

Een meta-analyse is het statistisch combineren van resultaten uit twee of meer afzonderlijke studies tot een totale schatting.

Het combineren van studies kan een schatting nauwkeuriger maken en vragen beantwoorden die afzonderlijke studies niet kunnen beantwoorden. Het kan ook ernstig misleiden als de opzet van de studies, vertekening binnen studies, verschillen tussen studies en selectieve rapportage niet zorgvuldig worden meegewogen. Een meta-analyse uit 2021 van acht placebogecontroleerde studies met GLP-1-receptoragonisten bij mensen met diabetes type 2 vond dat ze ernstige ongewenste cardiovasculaire voorvallen in totaal met 14% verminderden.

Non-inferioriteitsstudie

Een non-inferioriteitsstudie wil aantonen dat een nieuwe behandeling niet wezenlijk slechter is dan een bestaande werkzame behandeling, en niet dat ze beter is.

Vóór de studie leggen onderzoekers een marge vast, het grootste tekort dat ze accepteren, en de studie moet een zo groot verschil statistisch uitsluiten. Zulke studies worden meestal gekozen omdat een opzet die superioriteit moet aantonen, zoals een vergelijking met placebo, niet kan worden gebruikt, en ze zijn ervan afhankelijk dat het vergelijkingsmiddel in de studie werkte zoals verwacht. In SURPASS-CVOT werd tirzepatide vergeleken met dulaglutide, een middel waarvan al was aangetoond dat het hart- en vaatvoorvallen vermindert, en was het non-inferieur voor hartaanval, beroerte of cardiovasculaire sterfte.

Observationele studie

Een observationele studie kijkt naar mensen die een behandeling krijgen als onderdeel van hun gewone medische zorg, zonder dat onderzoekers bepalen wie die krijgt.

Veelgebruikte opzetten zijn cohortstudies, die mensen indelen naar de middelen die ze gebruikten, en patiënt-controlestudies, die mensen indelen naar of ze een bepaalde uitkomst hadden. Zonder randomisatie zijn de resultaten vatbaarder voor vertekening, dus dit bewijs begint op een lager niveau van zekerheid dan gerandomiseerde studies, maar het kan gegevens opleveren over zeldzame schade die klinische studies mogelijk niet melden. Een studie uit 2024 bij patiënten die door oogartsen in één academisch centrum werden gezien, vond een verband tussen semaglutide en een aandoening van de oogzenuw die NAION heet, maar de auteurs zeiden dat de studie als observationele studie geen oorzakelijk verband kon aantonen.

Off-labelgebruik

Off-labelgebruik is het voorschrijven of gebruiken van een goedgekeurd geneesmiddel buiten wat de officiële bijsluiter dekt, zoals voor een andere aandoening, in een andere vorm of in een andere dosis.

In de VS mogen zorgverleners een geneesmiddel, zodra de FDA het heeft goedgekeurd, over het algemeen voorschrijven voor een niet-goedgekeurde toepassing als ze dat medisch passend vinden voor hun patiënt. Dat kan gebeuren als er voor een aandoening geen goedgekeurde behandeling bestaat, of als goedgekeurde behandelingen niet hebben geholpen. De FDA heeft niet vastgesteld dat een geneesmiddel veilig en werkzaam is voor de niet-goedgekeurde toepassingen ervan.

Ongewenst voorval

Een ongewenst voorval is elke ongewenste medische gebeurtenis bij iemand die een geneesmiddel gebruikt, ongeacht of het geneesmiddel die heeft veroorzaakt.

Als er een redelijke mogelijkheid is dat het geneesmiddel het voorval heeft veroorzaakt, heet het een vermoedelijke bijwerking, en een bijwerking is een voorval dat het geneesmiddel daadwerkelijk heeft veroorzaakt. Het geldt als ernstig als het bijvoorbeeld tot de dood leidt, levensbedreigend is of een ziekenhuisopname tot gevolg heeft. In de SELECT-studie leidden ongewenste voorvallen ertoe dat 16,6% van de mensen op semaglutide en 8,2% van de mensen op placebo definitief met de behandeling stopte.

Open-label

Een open-labelstudie is een studie waarin zowel de deelnemers als de onderzoekers weten welke behandeling elke persoon krijgt.

Studies worden open-label uitgevoerd wanneer blindering onpraktisch of onethisch is, bijvoorbeeld wanneer de behandelingen totaal verschillend zijn, zoals een operatie en een geneesmiddel, of in verschillende vormen komen. Omdat iedereen de behandeling kent, zijn de resultaten gevoeliger voor de bewuste en onbewuste vertekening die blindering moet beperken, bijvoorbeeld in hoe uitkomsten worden beoordeeld. SURMOUNT-5, een fase 3b-studie waarin 751 volwassenen met obesitas willekeurig werden toegewezen aan tirzepatide of semaglutide, was open-label.

Peptide

Een peptide is een korte keten van aminozuren die verbonden zijn door chemische bindingen die peptidebindingen heten; langere ketens heten polypeptiden, en eiwitten zijn daaruit opgebouwd.

Er is geen precieze, algemeen aanvaarde grens tussen een peptide en een eiwit, al beschrijft een woordenlijst van de Amerikaanse overheid peptiden als doorgaans 2 tot 50 aminozuren lang. Voor de Amerikaanse geneesmiddelenregelgeving rekent de FDA elke aminozuurketen van meer dan 40 aminozuren als eiwit, en eiwitten worden gereguleerd als biologische producten. Volgens die regel geldt insuline, met 51 aminozuren verdeeld over twee ketens, als eiwit, terwijl peptiden doorgaans kortere, eenvoudigere ketens zijn.

Placebo

Een placebo is een inactieve behandeling die zo is gemaakt dat ze zo veel mogelijk op de echte lijkt, en die in klinische studies als vergelijking wordt gebruikt.

Vergelijken met placebo scheidt het eigen effect van het geneesmiddel van alles wat tijdens een studie nog meer kan veranderen, zoals het natuurlijke verloop van de ziekte, de verwachtingen van patiënten en artsen, en het effect van simpelweg deelnemen aan een studie. Placebogecontroleerde studies zijn bijna altijd dubbelblind. In de afslankstudie STEP 1 verloren mensen die placebo plus een leefstijlprogramma kregen gemiddeld 2,4% van hun lichaamsgewicht in 68 weken, tegenover 14,9% bij wie semaglutide kreeg.

Preklinische studie

Een preklinische studie test een mogelijk geneesmiddel in het laboratorium of bij dieren, voordat het aan mensen wordt gegeven, om basisvragen over de veiligheid ervan te beantwoorden.

Zulk onderzoek is geen vervanging voor studies naar hoe een geneesmiddel in het menselijk lichaam werkt. In de VS moet een ontwikkelaar de FDA gegevens uit dierstudies verstrekken, inclusief bewijs over ernstige schade (toxiciteit), voordat studies bij mensen kunnen beginnen. Een systematische review uit 2025 van BPC-157 vond 35 preklinische studies maar slechts één klinische studie, en hoewel de preklinische veiligheidsstudies geen nadelige effecten lieten zien, waren er geen klinische veiligheidsgegevens bij mensen.

Primair eindpunt

Het primaire eindpunt is de belangrijkste uitkomst die een studie moet meten, vooraf gekozen als de meest relevante en overtuigende toets van de hoofdvraag.

Er zou over het algemeen maar één moeten zijn, en de precieze definitie hoort te worden vastgelegd in het protocol, het geschreven plan van de studie, zodat het achteraf niet opnieuw wordt gedefinieerd. Andere uitkomsten zijn secundaire eindpunten, die het hoofdresultaat ondersteunen of andere vragen beantwoorden. In de fase 2-studie met retatrutide was het primaire eindpunt de verandering in lichaamsgewicht na 24 weken, terwijl de verandering na 48 weken, toen de behandeling stopte, een secundair eindpunt was.

Receptoragonist

Een receptoragonist is een stof die aan een specifieke receptor bindt en een reactie in gang zet, waarbij die de werking nabootst van een molecuul dat het lichaam zelf aanmaakt.

Receptoren op het celoppervlak zijn eiwitten die signaalmoleculen van buiten een cel binden en die omzetten in signalen binnen de cel die het gedrag van de cel veranderen. Tirzepatide is bijvoorbeeld een agonist van de GIP-receptor en de GLP-1-receptor: het bindt aan beide receptoren en activeert ze, de aangrijpingspunten van het lichaamseigen GIP en GLP-1. Het effect van een agonist kan worden tegengegaan door een antagonist.

Receptplichtig geneesmiddel

Een receptplichtig geneesmiddel is een geneesmiddel dat niet legaal mag worden verkocht zonder recept van een arts of een andere bevoegde zorgverlener.

In het Verenigd Koninkrijk is het een van drie wettelijke categorieën, naast apotheekgeneesmiddelen en geneesmiddelen voor de algemene verkoop, en het moet worden afgeleverd door een apotheek of een andere locatie met een specifieke vergunning. Britse richtlijnen kennen deze status bijvoorbeeld toe wanneer een geneesmiddel de gezondheid in gevaar kan brengen als het zonder medisch toezicht wordt gebruikt, of wanneer het normaal gesproken wordt voorgeschreven voor parenteraal gebruik (toegediend via een route die de darm omzeilt, zoals een injectie). In Canada zegt Health Canada dat peptiden doorgaans als receptgeneesmiddelen worden gereguleerd.

Research use only

'Research use only' is een vermelding op producten, waaronder online verkochte peptiden, die zegt dat ze bedoeld zijn voor onderzoek en niet voor menselijke consumptie.

Toezichthouders zeggen dat het etiket de verkoop van zulke producten niet legaal maakt: Health Canada stelt dat het ze niet vrijstelt van wettelijke vereisten. De FDA heeft bedrijven gewaarschuwd die niet-goedgekeurde geneesmiddelen met semaglutide, tirzepatide, retatrutide, survodutide of mazdutide, ten onrechte geëtiketteerd als bedoeld voor onderzoek, met doseringsinstructies rechtstreeks aan consumenten verkochten. Health Canada noemt BPC-157, TB-500 en retatrutide bij de in beslag genomen peptideproducten en zegt dat zulke niet-toegelaten geneesmiddelen niet zijn beoordeeld op veiligheid, werkzaamheid en kwaliteit.

Subcutane injectie

Een subcutane injectie brengt een vloeibaar geneesmiddel via een holle naald onder de huid.

Injectie omzeilt de darm, waar peptiden die via de mond worden ingenomen door enzymen worden afgebroken en slecht worden opgenomen, wat ze een lage biologische beschikbaarheid geeft. Tirzepatide (Mounjaro) wordt bijvoorbeeld geleverd als injectie voor subcutaan gebruik. Volgens de bijsluiter is de gemiddelde absolute biologische beschikbaarheid na subcutane injectie 80%.

Systematische review

Een systematische review verzamelt alle studies die aan vooraf vastgestelde criteria over een specifieke vraag voldoen en beoordeelt ze met expliciete methoden die zijn gekozen om vertekening zo klein mogelijk te houden.

De methoden zijn bedoeld om gestructureerd, transparant en reproduceerbaar te zijn, wat betrouwbaardere bevindingen moet opleveren. Een systematische review uit 2025 van BPC-157 in de sportgeneeskunde vond 544 artikelen, maar nam 36 studies op, waarvan 35 preklinisch en één een klinische studie. De reviewers vonden geen klinische veiligheidsgegevens bij mensen.

Versnelde goedkeuring

Versnelde goedkeuring is een route van de Amerikaanse FDA waarmee een geneesmiddel voor een ernstige aandoening met een onvervulde behoefte sneller kan worden goedgekeurd, op basis van een maat waarvan wordt aangenomen dat die een werkelijk voordeel voorspelt.

Die maat, een surrogaateindpunt genoemd, kan een laboratoriumtest of een scan zijn in plaats van een directe meting van hoe patiënten overleven, zich voelen of functioneren. Het bedrijf moet nog steeds studies uitvoeren om het voordeel te bevestigen, en de goedkeuring kan worden ingetrokken of de bijsluiter gewijzigd als dat niet gebeurt. De FDA verleende vosoritide (Voxzogo) in 2021 versnelde goedkeuring voor kinderen met achondroplasie, de meest voorkomende vorm van dwerggroei, op basis van hun jaarlijkse groeisnelheid, op voorwaarde van een latere studie naar de uiteindelijke lengte als volwassene.

Waarschuwing in kader

Een waarschuwing in kader is een waarschuwing voor een ernstig risico, zoals een risico dat tot de dood of ernstig letsel kan leiden, die de FDA kan verplichten in een kader op de bijsluiter van een receptgeneesmiddel af te drukken.

Het kader heeft een kop in hoofdletters met het woord WARNING, legt het risico kort uit en verwijst naar de uitgebreidere veiligheidsrubrieken van de bijsluiter. Het is normaal gesproken gebaseerd op gegevens bij mensen, maar ernstige schade die bij dieren is gezien, kan voldoende zijn als gegevens bij mensen ontbreken. Wegovy (semaglutide) heeft een waarschuwing in kader voor een risico op schildkliertumoren (C-celtumoren), omdat semaglutide die bij knaagdieren veroorzaakt en het onbekend is of het dat bij mensen doet.

WADA-dopinglijst

De WADA-dopinglijst is de lijst van het World Anti-Doping Agency met stoffen en methoden die in de sport verboden zijn, een verplichte standaard die elk jaar wordt bijgewerkt.

Een stof kan op de lijst komen als ze aan twee van drie criteria voldoet: ze verbetert de prestaties of kan dat doen, ze vormt een gezondheidsrisico voor sporters, of ze is in strijd met de geest van de sport. Klasse S0 verbiedt altijd elk middel dat momenteel door geen enkele overheid is goedgekeurd voor therapeutisch gebruik bij mensen, en noemt BPC-157 als voorbeeld. Klasse S2 omvat peptidehormonen en groeifactoren, met voorbeelden als CJC-1295, ipamorelin, AOD-9604 en TB-500. De voorbeelden zijn niet uitputtend, en elke lijst wordt drie maanden voordat die op 1 januari ingaat gepubliceerd.